Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam (UvA) hebben een open-source algoritme ontwikkeld dat risicovol gokgedrag bij online spelers moet detecteren. De KSA publiceerde de tool op 18 augustus 2026 en stelt hem gratis beschikbaar. Het model is gefinancierd vanuit het Verslavingspreventiefonds van de KSA en ontwikkeld in samenwerking met de Spaanse kansspeltoezichthouder DGOJ. De vraag die CasinoJager zich stelt: lost dit iets op, of is het vooral een nette aanvulling op een systeem dat al jaren tekortschiet?
Hoe Werkt het Model?
De tool is een initiatief van UvA-promovendus Charles de Leau, die persoonlijk werd geraakt door gokverslaving in zijn omgeving. Hij werkte samen met hoogleraren Reinout Wiers (Psychologie) en Johan Bollen (Informatica). Het algoritme draait op machine learning en analyseert speelgedrag op drie vlakken:
- Inzetpatronen: hoeveel en hoe vaak iemand inzet
- Frequentie en tijdstippen, zoals nachtsessies op meerdere aaneengesloten dagen
- Reacties op verlies- en winreeksen
Op basis van die patronen berekent het model een risicoscore per speler. De data waarop het algoritme is getraind, komt van 13 legale Nederlandse online casino’s en beslaat alle inzetten tussen 30 juli 2023 en 30 juli 2025. De Nederlandse kansspelwetgeving kan aanbieders verplichten die data beschikbaar te stellen voor onafhankelijk onderzoek. De Leau is de eerste onderzoeker die daar ooit gebruik van heeft gemaakt.
— Charles de Leau, Universiteit van Amsterdam
Transparant Hulpmiddel of Nette PR-Laag?
Het model is open source, wat betekent dat het algoritme en de onderliggende code openbaar zijn. Dat is een verschil met commerciële tools zoals Mindway AI, Neccton en BetBuddy, die al jaren door aanbieders worden ingezet. Die systemen bestaan dus al, wat de vraag oproept wat dit nieuwe model toevoegt dat de sector zelf niet al doet.
Het antwoord zit in de onafhankelijkheid. Een commercieel systeem werkt in opdracht van het casino. Dit model werkt voor toezichthouders en onderzoekers. De KSA kan het gebruiken om te beoordelen of aanbieders hun zorgplicht daadwerkelijk nakomen, in plaats van af te gaan op wat die aanbieders zelf rapporteren. Dat is een andere dynamiek.
Toch blijft de kritische kanttekening overeind: signaleren is niet hetzelfde als ingrijpen. Cijfers uit de Online Kansspel Barometer van 2024 laten zien dat 16% van de Nederlandse volwassenen het afgelopen jaar online heeft gegokt, met 39% van de totale bevolking in een risicocategorie. Een model dat patronen herkent, verandert die getallen niet automatisch.
Wat Betekent Dit voor Spelers?
Als de tool breed wordt ingezet, kunnen aanbieders eerder ingrijpen bij spelers die risicosignalen vertonen. Denk aan een tijdelijk speelverbod, een gesprek of een doorverwijzing naar hulpverlening. Maar dat hangt volledig af van hoe aanbieders en de KSA de tool in de praktijk toepassen. Een risicoscore in een database verandert niets als er geen concrete actie op volgt.
Of het model breed wordt overgenomen door de sector of alleen op papier bestaat als verantwoord-spelen-instrument, moet de komende tijd blijken. De intentie is goed. De uitvoering is nog een open vraag.
Spelers die zichzelf willen beschermen, hoeven niet te wachten op een algoritme. Via Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) kun je jezelf direct uitsluiten van alle legale Nederlandse online casino’s en fysieke speelgelegenheden.