De Nederlandse gokmarkt staat onder druk. Nieuwe cijfers van de Kansspelautoriteit (KSA) laten zien dat de online markt in 2025 fors is gekrompen, terwijl de kanalisatie, het aandeel van spelers bij vergunde aanbieders, nauwelijks verbetert. De combinatie van hogere belastingen en strenge stortingslimieten lijkt spelers niet te beschermen, maar richting onvergunde casino’s te duwen.
Online Markt Krimpt met Meer dan een Vijfde
Uit rapporten van de KSA over 2025 en de eerste helft van 2026 blijkt dat de online gokmarkt aanzienlijk is teruggelopen. De totale online bruto spelopbrengst of Gross Gaming Revenue (GGR) daalde van €1,5 miljard in 2024 naar €1,2 miljard in 2025, een daling van 21%. Dat zijn geen kleine getallen.
De daling valt uiteen in twee deelmarkten:
- Online casino: -18,2% in GGR
- Sportweddenschappen: -30,2% in GGR
De terugval in sportweddenschappen is deels te verklaren door de hogere basis van 2024, toen het EK voetbal voor een tijdelijke piek zorgde. Maar de daling bij online casino is structureel en direct te koppelen aan de maandelijkse stortingslimieten die in oktober 2024 werden ingevoerd.
Belasting en Limieten Jagen Spelers Weg
Wat de KSA presenteert als succesvol beleid, heeft een keerzijde die de toezichthouder liever niet te luid benoemt. De verhoging van de kansspelbelasting naar 37,8% in 2025 en de verplichte stortingslimieten maken vergunde Nederlandse casino’s aanzienlijk minder aantrekkelijk dan hun buitenlandse concurrenten.
Spelers zijn niet gestopt met gokken, maar vooral verplaatst. Buitenlandse online casino’s bieden hogere uitbetalingspercentages, geen stortingslimieten en bonussen zonder de beperkingen die in Nederland gelden. Voor een speler die weet waar hij moet zoeken, is de keuze snel gemaakt.
De kansspelbelasting is inmiddels zo hoog dat vergunde aanbieders structureel minder kunnen teruggeven aan spelers dan hun onvergunde concurrenten.
Kanalisatie Stagneert Rond 59%
De KSA meldt een lichte verbetering in de kanalisatie, het percentage spelers dat bij vergunde aanbieders speelt. Maar met een kanalisatiegraad die rond de 59% blijft hangen, speelt nog altijd ruim 4 op de 10 Nederlandse gokkers bij een aanbieder zonder KSA-licentie. Dat is geen marginaal probleem, dat is een structureel falen van het beleid.
Een goed functionerende gereguleerde markt streeft doorgaans naar een kanalisatie van 85% of hoger. Nederland zit daar ver onder, en de huidige koers brengt dat doel niet dichterbij. Strengere regels voor vergunde aanbieders zonder effectieve handhaving tegen onvergunde partijen is een recept voor precies dit resultaat.
De KSA staat voor een lastige keuze. Doorgaan op de huidige weg betekent een krimpende legale markt en een groeiend aandeel voor offshore casino’s die buiten het toezicht vallen. Dat is slecht voor spelers, slecht voor de schatkist en slecht voor de doelstellingen van het verslavingsbeleid. Of de toezichthouder bereid is dat toe te geven, is een andere vraag.